PARAŞÜT

Hayatta ne için mücadele ettiğimizi sorgulayıp dururuz,

Çok uzağız aslında -bir yerlerden..

“O” temiz havayı solurken ne zaman gözlerimizi kapatsak hayallere dalıp tebessüm ederiz,

Hep tehlikede ama en üstte bizim ruhlarımız..

Uçurumun kenarından hayallerimizi paraşüt yapıp atladığımızda etrafımızı seyre dalarız..

Biz ne için yaşarız?

-Ben size söyleyeyim, biz bir şey için yaşamayız. Sadece biz yaşarken bir şeyler yaparız..

-Yaşamak zorundayız..

Belki bu gece bedenimden gideceğim,

Belki de aynı ritimsizliğimle öleceğim..

Ne fark eder ki?

Ben kıyamet gecesini her gün yaşıyorum,

Gözlerimde şimşekler çaktırıp, güneşi doğudan batırıp, batıdan doğuruyorum..

Bana her gün cuma,

Hep haftanın son gününü yaşıyorum..

Bu belki bir son,

Belki de yeni bir başlangıç.

En iyisi kendimi bu şarkıya kaptırıp uçurumun kenarına tekrar gitmek..

Daha kaç kere paraşütlerimiz varmış gibi davranacağız?

Üşümeye başladım,

Sanırım sabaha mutlu bir ailenin yeni bebeği olarak başlayacağım..

Share Button

<< Önceki Yazı - Sonraki Yazı >>

Tüm Yazılar :: Facebook :: Twitter